Czy sankcja kredytu darmowego dotyczy chwilówek? Sprawdź, czy możesz odzyskać koszty

Sankcja kredytu darmowego (SKD) jest coraz częściej wykorzystywanym narzędziem ochrony konsumentów wobec banków i instytucji finansowych. Większość osób kojarzy ją przede wszystkim z kredytami gotówkowymi udzielanymi przez banki. W praktyce jednak pojawia się pytanie, czy z tego rozwiązania mogą skorzystać również osoby, które zawarły umowę tzw. chwilówki.

Odpowiedź brzmi: tak, w wielu przypadkach sankcja kredytu darmowego może mieć zastosowanie również do chwilówek. Kluczowe znaczenie ma jednak analiza konkretnej umowy oraz ustalenie, czy pożyczka podlega przepisom ustawy o kredycie konsumenckim.

Sankcja kredytu darmowego została przewidziana w art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim. Jej celem jest ochrona konsumentów przed nieuczciwymi praktykami kredytodawców oraz zapewnienie przestrzegania obowiązków informacyjnych wynikających z przepisów prawa.

Jeżeli kredytodawca naruszy określone wymagania ustawowe, konsument może złożyć oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. W konsekwencji zobowiązany jest do zwrotu wyłącznie pożyczonego kapitału, bez odsetek, prowizji, opłat przygotowawczych czy innych kosztów związanych z finansowaniem.

Dla pożyczkobiorcy oznacza to często możliwość zaoszczędzenia lub odzyskania nawet kilku tysięcy złotych.

Wiele osób błędnie zakłada, że chwilówka stanowi odrębny rodzaj zobowiązania, do którego nie mają zastosowania przepisy dotyczące kredytów konsumenckich.

Tymczasem większość pożyczek krótkoterminowych oferowanych przez firmy pożyczkowe spełnia definicję kredytu konsumenckiego. Oznacza to, że podlegają one przepisom ustawy o kredycie konsumenckim, a tym samym mogą być objęte sankcją kredytu darmowego.

Decydujące znaczenie ma nie nazwa produktu finansowego, lecz jego charakter prawny. Jeżeli pożyczka została udzielona konsumentowi na cele niezwiązane z działalnością gospodarczą, a jej wartość mieści się w granicach określonych przez przepisy, kredytodawca musi spełnić wszystkie ustawowe obowiązki informacyjne.

Brak ich realizacji może otworzyć drogę do skorzystania z SKD.

Firmy pożyczkowe, podobnie jak banki, są zobowiązane do przekazywania konsumentom szczegółowych informacji dotyczących kosztów zobowiązania.

Najczęściej spotykane nieprawidłowości obejmują:

•   błędne wskazanie rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO),
•   nieprawidłowe określenie całkowitej kwoty do zapłaty,
•   błędy w wyliczeniu całkowitego kosztu pożyczki,
•   brak wymaganych elementów umowy,
•   niepełne informacje dotyczące zasad spłaty,
•   nieprawidłowe określenie terminów płatności,
•   naruszenie obowiązków informacyjnych przed zawarciem umowy.

W praktyce nawet pozornie drobne błędy mogą mieć istotne znaczenie prawne. Dlatego każda umowa powinna zostać przeanalizowana indywidualnie przez specjalistę.

Wysokość potencjalnych roszczeń zależy od wartości pożyczki oraz naliczonych kosztów.

Przykładowo, jeśli konsument pożyczył 5 000 zł, a zgodnie z umową miał oddać 7 500 zł, zastosowanie sankcji kredytu darmowego może oznaczać obowiązek zwrotu jedynie 5 000 zł kapitału.

Jeżeli pożyczkobiorca spłacił już całość zobowiązania, może dochodzić zwrotu nadpłaconych kosztów, obejmujących między innymi prowizje, opłaty przygotowawcze czy odsetki.

W przypadku zaciągania wielu kolejnych chwilówek kwoty możliwe do odzyskania mogą być bardzo znaczące.

Nie.

To jeden z najczęściej powtarzanych mitów. Fakt całkowitej spłaty pożyczki nie oznacza automatycznie utraty możliwości dochodzenia swoich praw.

Jeżeli w umowie występowały naruszenia przepisów ustawy o kredycie konsumenckim, konsument może dochodzić zwrotu kosztów zapłaconych ponad wartość otrzymanego kapitału.

W praktyce wiele osób zgłasza się do kancelarii dopiero po całkowitym zakończeniu spłaty zobowiązania, kiedy zaczyna analizować poniesione koszty i zastanawia się nad możliwością ich odzyskania.

Nie każda pożyczka będzie objęta SKD.

Konieczne jest ustalenie między innymi:

•   rodzaju zawartej umowy,
•   daty jej zawarcia,
•   statusu pożyczkobiorcy,
•   wysokości finansowania,
•   treści dokumentacji przekazanej konsumentowi,
•   ewentualnych naruszeń przepisów przez pożyczkodawcę.

Dopiero szczegółowa analiza dokumentacji pożyczkowej pozwala ocenić, czy istnieją podstawy do skorzystania z sankcji kredytu darmowego.

Pierwszym etapem jest analiza dokumentów, w szczególności umowy pożyczki, regulaminów oraz harmonogramów spłat.

Następnie przygotowywane jest oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego, które kierowane jest do pożyczkodawcy.

W przypadku odmowy uznania roszczenia przez firmę pożyczkową możliwe jest dochodzenie swoich praw przed sądem. W ostatnich latach obserwowany jest wzrost liczby postępowań dotyczących sankcji kredytu darmowego, a sądy coraz częściej przyznają rację konsumentom, którzy wykazali naruszenia przepisów przez kredytodawcę.

Sankcja kredytu darmowego może dotyczyć nie tylko kredytów bankowych, ale również wielu chwilówek udzielanych przez firmy pożyczkowe. Jeżeli pożyczkodawca naruszył obowiązki wynikające z ustawy o kredycie konsumenckim, konsument może zostać zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów finansowania i odzyskać środki zapłacone ponad kwotę otrzymanego kapitału.

Każda sprawa wymaga jednak indywidualnej oceny prawnej. Profesjonalna analiza umowy pozwala ustalić, czy istnieją podstawy do zastosowania sankcji kredytu darmowego oraz określić wysokość potencjalnego roszczenia wobec pożyczkodawcy.

Zaciągnąłeś chwilówkę i zastanawiasz się czy uda się odzyskać niesłusznie doliczone przez bank koszty? Skontaktuj się z profesjonalistą i zweryfikuj czy w Twojej umowie znajdują się błędy pozwalające na skorzystanie z sankcji kredytu darmoweg. 

Najczęściej zadawane pytania

Autor artykułu: Angelika Sobczyk - Kapeluszna
Aplikant Radcowski 

Bądź na bieżąco, obserwuj profile Kancelarii w social mediach.