5 sygnałów, że Twoja umowa EUR może zawierać klauzule abuzywne

Problematyka kredytów w euro oraz umów indeksowanych lub denominowanych do euro jest zbliżona do spraw znanych z umów CHF. Kredytobiorcy, podobnie jak frankowicze, zostali obciążeni ryzykiem kursowym, które często nie było jasno przedstawione na etapie zawierania umowy.

W praktyce wiele umów euro nie chroniło konsumentów przed zmianami kursów walut, co mogło prowadzić do niekorzystnych rozliczeń opartych na zapisach analizowanych dziś jako klauzule abuzywne. Jako kancelaria zajmująca się kredytami euro w Lublinie, wskazujemy sytuacje, w których możliwe jest badanie umowy pod kątem unieważnienia kredytu w euro.

Jeżeli posiadasz kredyt EURi zastanawiasz się, czy Twoja umowa zawiera wadliwe postanowienia, w dalszej części artykułu omawiamy 5 sygnałów, które mogą na to wskazywać.

Klauzule abuzywne w umowie kredytu w euro, są najczęściej wprowadzane przez bank bez indywidualnego uzgodnienia z kredytobiorcą. Tego typu postanowienia działają na niekorzyść konsumenta, naruszając dobre obyczaje oraz równowagę stron w relacji konsument – bank.

W praktyce dotyczy to wielu umów euro, w których bank jednostronnie ustala prawa i obowiązki kredytobiorcy, w szczególności w zakresie przeliczania kursu waluty czy ustalania wysokości zobowiązania. Jeżeli takie zapisy są sprzeczne z interesem konsumenta, mogą zostać uznane za klauzule abuzywne.

W przypadku stwierdzenia ich występowania postanowienia umowy kredytu w euro nie są wiążące dla kredytobiorcy i traktowane są tak, jakby nigdy nie obowiązywały. Właśnie dlatego analiza umowy kredytu bywa pierwszym krokiem w sprawach dotyczących unieważnienia kredytu w euro.

W wielu przypadkach umowa kredytu indeksowanego do euro przewidywała, że bank samodzielnie ustala kurs euro na podstawie własnej tabeli kursowej. Takie zapisy powodowały, że wysokość raty kredytu w euro oraz saldo zobowiązania były uzależnione od decyzji banku.

Jednocześnie w umowie brakowało precyzyjnych informacji, jak ustalany jest kurs euro w kredycie, co uniemożliwiało konsumentowi weryfikację prawidłowości przeliczeń i ocenę rzeczywistych kosztów zobowiązania.

Kolejnym istotnym sygnałem ostrzegawczym był sposób informowania o ryzyku walutowym. W wielu umowach kredytowych w euro ryzyko to było opisane wyłącznie ogólnikowo, bez wskazania, jakie skutki finansowe może przynieść wzrost kursu euro.

Kredytobiorcom w euro nie wyjaśniano wprost, że zmiana kursu waluty wpływa jednocześnie na wysokość raty oraz na saldo zobowiązania. Brakowało symulacji, przykładów lub jasnych wyliczeń pokazujących, jak nawet niewielki wzrost kursu euro może przełożyć się na długoterminowe koszty.

W efekcie konsument często podejmował decyzję o podpisaniu umowy kredytu waloryzowanego do waluty obcej bez pełnej świadomości skali ryzyka, jakie wiązało się z zobowiązaniem powiązanym z walutą obcą. Informacja przekazywana przez bank nie pozwalała na realną ocenę możliwych scenariuszy finansowych.

Częstym problemem w przypadku kredytów indeksowanych do euro były niejasne zapisy dotyczące sposobu przeliczania raty i salda zobowiązania. Umowa nie wyjaśniała w sposób zrozumiały, jak bank wylicza ratę kredytu w euro ani jakie elementy wpływają na jej wysokość.

Dodatkowo kredytobiorca nie miał możliwości sprawdzenia zasad naliczania oprocentowania, prowizji, opłat dodatkowych czy kosztów ubezpieczenia, co utrudniało ocenę całkowitego kosztu kredytu.

W praktyce umowa kredytu w euro była często przedstawiana jako gotowy wzorzec bankowy, bez realnej możliwości negocjowania jej treści. Kluczowe postanowienia dotyczące mechanizmu indeksacji czy zasad przeliczania waluty nie były indywidualnie uzgadniane z konsumentem.

Taki sposób zawarcia umowy mógł prowadzić do nierównowagi stron umowy kredytowej i ograniczenia ochrony konsumenta.

Jednym z najbardziej niepokojących sygnałów w przypadku kredytu indeksowanego do euro był brak spadku salda zadłużenia pomimo regularnej spłaty rat. W niektórych sytuacjach saldo kredytu po kilku latach było wyższe niż wypłacony kapitał.

Zjawisko to było związane przede wszystkim ze wzrostem kursu euro oraz konstrukcją mechanizmu przeliczeniowego zawartego w umowie.

Jeżeli w swojej umowie kredytu w euro rozpoznałaś kilka opisanych sygnałów i masz podejrzenie, że dokument może zawierać klauzule abuzywne, kluczowym krokiem jest analiza umowy kredytu w euro przez profesjonalną kancelarię prawną.

Doświadczony prawnik specjalizujący się w kredytach powiązanych z walutą euro dokonuje szczegółowej oceny zapisów umowy, w szczególności mechanizmu przeliczeniowego, zasad ustalania kursu euro oraz informacji o ryzyku walutowym. Na tej podstawie możliwe jest ustalenie, czy w umowie kredytu występują niedozwolone postanowienia umowne, a także przedstawienie dostępnych scenariuszy dalszych działań.

W orzecznictwie sądów coraz częściej pojawia się stanowisko, że umowa kredytu w euro zawierająca klauzule abuzywne może zostać uznana za niewiążącą od samego początku. Konsekwencje takiego rozstrzygnięcia są każdorazowo analizowane indywidualnie. Więcej informacji na ten temat znajdziesz w naszych artykułach: „Kredyt w euro – unieważnienie krok po kroku” oraz „Spłacony kredyt w euro – jak dochodzić nadpłaty?”.

Mimo, iż nie każda umowa kredytu w euro jest wadliwa to wiele z nich zawiera abuzywne zapisy, które mogą zostać uznane za niedozwolone. Jeżeli odnalazłeś w swojej umowie euro chociaż jeden z opisanych w artykule 5 sygnałów nie odkładaj sprawy tylko powierz swoją umowę w euro do bezpłatnej analizy prawnikom z kancelarii Jakubowska, Dyś i Wspólnicy specjalizującej się m.in. w sprawach kredytów waloryzowanych do euro. Pamiętaj im szybciej podejmiesz działania, tym większa szansa na dochodzenie swoich praw i odzyskanie nadpłat. 

Autor radca prawny Anna Herbet