Bank utrudnia unieważnienie kredytu frankowego – co dalej?

Od momentu, gdy frankowicze zaczęli masowo pozywać banki za nieuczciwe warunki kredytów walutowych, instytucje finansowe wdrożyły szereg działań, których celem jest ograniczenie ich odpowiedzialności. Chociaż orzecznictwo sądów w Polsce i Unii Europejskiej coraz częściej przyznaje rację konsumentom, banki nie rezygnują z walki. Wręcz przeciwnie – bank utrudnia unieważnienie kredytu frankowego poprzez różnorodne działania mające zniechęcić kredytobiorców do dochodzenia swoich praw.

Sprawdź, w jaki sposób banki próbują ograniczyć roszczenia frankowiczów i jakie strategie najczęściej stosują. Zobacz też, co może zrobić kredytobiorca, by skutecznie przeciwstawić się tym praktykom.

Jedną z najczęstszych i najbardziej kontrowersyjnych strategii jest pozywanie kredytobiorców przez banki. Po unieważnieniu umowy kredytowej bank domaga się nie tylko zwrotu kapitału, ale także wynagrodzenia za tzw. bezumowne korzystanie z kapitału. Mimo że sądy wielokrotnie oddalały tego typu roszczenia, banki nadal je zgłaszają – często w pozwach wzajemnych lub jako odrębne sprawy.

Takie działania mają na celu wywołanie efektu odstraszającego i ograniczenie liczby pozwów składanych przez frankowiczów. To jeden z najbardziej bezpośrednich przykładów na to, jak bank utrudnia unieważnienie kredytu frankowego poprzez eskalację postępowania sądowego.

Inną taktyką jest zgłaszanie zarzutów potrącenia lub zatrzymania. Zanim bank podniesie taki zarzut w toku procesu, często wysyła do kredytobiorcy wezwanie do zapłaty. Celem jest wywarcie presji i stworzenie wrażenia, że kredytobiorca ma obowiązek zwrotu całej kwoty udostępnionego kapitału, zanim zapadnie wyrok.

Choć sądy masowo oddalają takie zarzuty, banki konsekwentnie wykorzystują je, aby utrudniać unieważnienie kredytu frankowego i odwlekać rozstrzygnięcia. Taka strategia wpływa na wydłużenie procesu sądowego i zwiększenie stresu po stronie konsumenta.

Niektóre banki, chcąc ograniczyć swoje straty, proponują frankowiczom ugody. Mogą to być oferty przekształcenia kredytu z frankowego na złotowy z datą wsteczną. Choć na pierwszy rzut oka takie rozwiązania wyglądają na uczciwe, często są znacznie mniej korzystne niż wyrok sądu.

Ugody te zazwyczaj nie uwzględniają zwrotu nadpłaconych rat ani unieważnienia umowy. To kolejny przykład na to, jak bank utrudnia unieważnienie kredytu frankowego, oferując zamiast tego rozwiązania, które chronią głównie jego interesy.

Nie można zapominać o działaniach banków poza salami sądowymi. Instytucje finansowe aktywnie lobbują na rzecz zmian legislacyjnych i interpretacyjnych, które mogłyby ograniczyć prawa frankowiczów. Przykładem są propozycje ustaw frankowych, opodatkowanie korzyści z unieważnienia umowy czy zmiany w regulacjach dotyczących ugód.

Dzięki wpływowi na ustawodawców banki mogą tworzyć narrację, że ugody są „rozsądnym kompromisem”, a sądowa batalia – ryzykowna. Tym samym bank utrudnia unieważnienie kredytu frankowego już na etapie tworzenia przepisów prawa.

Mimo licznych trudności i prób zastraszania, większość spraw o unieważnienie kredytu frankowego kończy się sukcesem po stronie kredytobiorcy. Wyroki są coraz bardziej korzystne dla konsumentów, a orzecznictwo TSUE i Sądu Najwyższego nie pozostawia złudzeń co do nieuczciwości wielu umów frankowych.

Aby skutecznie przeciwstawić się taktykom banków:

• Skorzystaj z pomocy doświadczonej kancelarii frankowej.
• Nie podpisuj pochopnie ugody,
• Bądź przygotowany na długą batalię sądową, choć postępowania w sprawach frankowych przyspieszyły.

Działając świadomie i konsekwentnie można dochodzić swoich praw, a działania takie jak te, gdzie bank utrudnia unieważnienie kredytu frankowego, przestają być skuteczne wobec dobrze przygotowanego frankowicza.

Autor artykułu: Redakcja Kancelarii Radców Prawnych Jakubowska, Dyś i Wspólnicy

Bądź na bieżąco, obserwuj profile Kancelarii w social mediach.